فرهنگ بازی های ویدیویی یک خرده فرهنگ رسانه ای جدید در سراسر جهان است که در اطراف بازی های ویدیویی و بازی شکل گرفته است. از آنجا که با گذشت زمان محبوبیت بازی های رایانه ای و ویدئویی افزایش یافته است ، تأثیر بسزایی در فرهنگ عامه داشته است. فرهنگ بازی های ویدیویی نیز به مرور زمان همراه با فرهنگ اینترنت و همچنین محبوبیت روزافزون بازی های موبایل تکامل یافته است. بسیاری از افرادی که بازی های ویدئویی انجام می دهند خود را گیمر معرفی می کنند ، که می تواند از شخصی که از بازی لذت می برد گرفته تا کسی که علاقه زیادی به آن دارد ، معنی داشته باشد. همانطور که بازی های ویدیویی با قابلیت چند نفره و آنلاین بیشتر اجتماعی می شوند ، گیمرها خود را در حال رشد در شبکه های اجتماعی می دانند. بازی ها می توانند سرگرمی و رقابت باشند ، زیرا روند جدیدی که به عنوان ورزش های الکترونیکی شناخته می شود ، مورد استقبال بیشتری قرار می گیرد. در دهه 2010 ، بازی های ویدئویی و بحث در مورد روند بازی ها و موضوعات در رسانه های اجتماعی ، سیاست ، تلویزیون ، فیلم و موسیقی دیده می شود.
از اواسط دهه 2000 بحث در مورد اینکه آیا بازی های ویدیویی به عنوان هنر واجد شرایط هستند ، بحث می شود ، در درجه اول که تعامل فرم با هدف هنری کار تداخل می کند و اینکه برای جذابیت تجاری طراحی شده اند. پس از آنکه راجر ایبرت ، منتقد فیلم ، مقاله ای را منتشر کرد با عنوان "بازی های ویدیویی هرگز نمی تواند هنر باشد" ، بحث مهمی در این باره مطرح شد. این دیدگاه که بازی های ویدئویی نوعی هنر است ، در سال 2011 هنگامی که دادگاه عالی ایالات متحده در پرونده برجسته Brown v. Entertainment Merchants Association اعلام کرد بازی های ویدیویی نوعی گفتار محافظت شده با شایستگی هنری است ، تقویت شد. از آن زمان ، توسعه دهندگان بازی های ویدیویی بیشتر به استفاده از فرم برای بیان هنری پرداخته اند ، از جمله توسعه بازی های هنری ، و میراث فرهنگی بازی های ویدیویی به عنوان آثار هنری ، فراتر از توانایی های فنی خود ، بخشی از موزه های مهم بوده است. نمایشگاه هایی از جمله هنر بازی های ویدئویی در موزه هنر آمریکایی اسمیتسونیان و گشت و گذار در موزه های دیگر از 2012 تا 2016
فرهنگ بازی های ویدیویی یک خرده فرهنگ رسانه ای جدید در سراسر جهان است که در اطراف بازی های ویدیویی و بازی شکل گرفته است. از آنجا که با گذشت زمان محبوبیت بازی های رایانه ای و ویدئویی افزایش یافته است ، تأثیر بسزایی در فرهنگ عامه داشته است. فرهنگ بازی های ویدیویی نیز به مرور زمان همراه با فرهنگ اینترنت و همچنین محبوبیت روزافزون بازی های موبایل تکامل یافته است. بسیاری از افرادی که بازی های ویدئویی انجام می دهند خود را گیمر معرفی می کنند ، که می تواند از شخصی که از بازی لذت می برد گرفته تا کسی که علاقه زیادی به آن دارد ، معنی داشته باشد. همانطور که بازی های ویدیویی با قابلیت چند نفره و آنلاین بیشتر اجتماعی می شوند ، گیمرها خود را در حال رشد در شبکه های اجتماعی می دانند. بازی ها می توانند سرگرمی و رقابت باشند ، زیرا روند جدیدی که به عنوان ورزش های الکترونیکی شناخته می شود ، مورد استقبال بیشتری قرار می گیرد. در دهه 2010 ، بازی های ویدئویی و بحث در مورد روند بازی ها و موضوعات در رسانه های اجتماعی ، سیاست ، تلویزیون ، فیلم و موسیقی دیده می شود.
از اواسط دهه 2000 بحث در مورد اینکه آیا بازی های ویدیویی به عنوان هنر واجد شرایط هستند ، بحث می شود ، در درجه اول که تعامل فرم با هدف هنری کار تداخل می کند و اینکه برای جذابیت تجاری طراحی شده اند. پس از آنکه راجر ایبرت ، منتقد فیلم ، مقاله ای را منتشر کرد با عنوان "بازی های ویدیویی هرگز نمی تواند هنر باشد" ، بحث مهمی در این باره مطرح شد. این دیدگاه که بازی های ویدئویی نوعی هنر است ، در سال 2011 هنگامی که دادگاه عالی ایالات متحده در پرونده برجسته Brown v. Entertainment Merchants Association اعلام کرد بازی های ویدیویی نوعی گفتار محافظت شده با شایستگی هنری است ، تقویت شد. از آن زمان ، توسعه دهندگان بازی های ویدیویی بیشتر به استفاده از فرم برای بیان هنری پرداخته اند ، از جمله توسعه بازی های هنری ، و میراث فرهنگی بازی های ویدیویی به عنوان آثار هنری ، فراتر از توانایی های فنی خود ، بخشی از موزه های مهم بوده است. نمایشگاه هایی از جمله هنر بازی های ویدئویی در موزه هنر آمریکایی اسمیتسونیان و گشت و گذار در موزه های دیگر از 2012 تا 2016

جام جهانی ورزش راگبی